Mijn verhaal. Ons verhaal.

Mijn lieve mama kreeg in 2023 de diagnose Alzheimer. Een ziekte waar ze haar hele leven bang voor is geweest.

Tijdens haar werk heeft ze jarenlang mensen met dementie verzorgd. Ze zag wat deze ziekte met mensen deed. Hoe herinneringen langzaam verdwenen. Hoe persoonlijkheden veranderden. Hoe mensen stukje bij beetje hun waardigheid verloren.

Al zolang ik mij kan herinneren, zei ze hetzelfde: “Ik wil niet overlijden aan de gevolgen van dementie.” Ze wilde de regie houden over haar eigen leven en op een waardige manier afscheid kunnen nemen.

Mijn moeder was niet bang voor de dood.

Na twee jaar leven met deze mensonterende ziekte besloot ze dat het genoeg was.

Het euthanasietraject van mijn mama duurde uiteindelijk acht weken.

In mijn blogs neem ik je mee in dat proces. Niet alleen om te vertellen wat er gebeurde, maar ook om inzicht te geven in wat je meemaakt als mantelzorger, als dochter en als gezin. Hoe een diagnose je leven volledig op zijn kop zet. Hoe je afscheid neemt van iemand die er nog is. En hoeveel pijn rouw doet.

Als mijn verhalen ervoor zorgen dat ook maar één iemand zich minder alleen voelt, dan zijn ze het waard geweest om te schrijven.

Mijn grootste wens is om al deze gebeurtenissen en korte verhalen ooit te bundelen in een boek.

Voor mijn mama.

Omdat ik haar iedere dag mis. ❤️

Dank je wel dat je mijn blogs leest.

Liefs,

Mel Hakker